در نیمهء راه، پیرزنى جلو او را گرفت و با او سخن گفت.
پیامبر (ص) با كمال فروتنى به حرف پیرزن گوش مى‏ داد و پاسخ مى‏ گفت. این اخلاق یک فرمانرواى عادى نبود!

وقتى وارد منزلش شدیم، زندگى ساده او را دیدم. تشكى از لیف خرما داشت، گفت: روى آن بنشین. خود روى حصیر، یا زمین‏ نشست.
باورم نمی شد این شخص اول یک مملکت است با این فروتنی!

رو به من كرد و از خصوصیات زندگى من به طور دقیق خبرداد.
سپس گفت: آیا تو از نظر آیین، مسیحی ركوسى نبودى؟
گفتم: بلى.
فرمود: چرا یك چهارم‏ در آمد قومت را به خود اختصاص داده بودى، آیا دین تو این كار را اجازه مى ‏داد؟
گفتم: نه.

حالا دیگر مطمئن شدم كه او فرستادهء خدا است.

بعد فرمود: فقر مسلمانان، مانع از مسلمان شدن تو نشود، زیرا روزى فرا مى ‏رسد كه ثروت جهان به جانب آن ‏ها سرازیر می شود.
روزى فرا مى ‏رسد كه بر اثر گسترش اسلام و امنیت، زنان به تنهایی آزادانه از«قادسیه»به زیارت خانهء خدا مى ‏آیند .
نیروهاى اسلام كاخ‏ كسرى و شهر «بابل»را به‏ روى خود می گشایند.

پسر حاتم که نامش عدی است مى ‏گوید: "من زنده ماندم و تعدادی از این پیش گویی هارا با چشم خود دیدم."

┘◄ برگرفته از کتاب فروغ ابدیت - نوشته استاد جعفر سبحانی - با تلخیص